Zo zijn "heiligen" ontstaan!

Zoals de Franse filosoof en materialist van de XVIII eeuw Paul Golbach dacht: "De heiligen - zeer nuttig voor de volkshelden, die voor het feit dat ze ijverig baden, zich overgeven aan vasten en zelfbehagen en schreeuwen, de gelovigen omringden de aureool van de onsterfelijkheid en geplaatst in de heiligen. Om een heilige te worden moet men nutteloos en onhandig genoeg zijn voor zichzelf en voor anderen. Heiligen zijn niet alleen in het christendom, maar ook in de islam en het jodendom. Al deze religies worden beschouwd als monotheïstisch, in tegenstelling tot de oude religies waarin veel goden werden vereerd. Het is echter niet eerlijk om ze monotheïstisch te noemen. Samen met de belangrijkste goden hebben ze honderden secundaire goden. De heiligen zijn de bijgerechten. Ze doen wonderen, zelfs na de dood. Op hun begraafplaatsen zouden wonderbaarlijke genezingen moeten plaatsvinden. Overigens, toen de kwestie van het toeschrijven van een persoon aan de heiligen was opgelost, was de onmisbare voorwaarde het "bewijs" in zijn postmortale wonderen. Het is heel begrijpelijk dat er zo veel van dergelijke "getuigenissen" waren als de kerk ze nodig had.