Zjawisko swobodnie p¿yn¿cej przemocy w Turcji po 1990 r.

Gdyby¿my zostali poproszeni o podsumowanie spo¿ecze¿stwa tureckiego po 1990 roku jednym s¿owem, jaka by¿aby nasza odpowied¿? Bardziej ni¿ samo pytanie, nasza odpowied¿ jest krytyczna, je¿li chodzi o doprowadzenie nas do sedna tego studium: "swobodnie p¿ywaj¿ce, gwätowne". Charakteryzowane jako nieprzewidywalne, apolityczne i reaktywne, zjawisko swobodnie p¿ywaj¿cej przemocy wykracza poza granice takich znanych rodzajów przemocy jak zabójstwo honorowe czy przemoc w rodzinie. Mo¿e mie¿ miejsce w dowolnym czasie i miejscu. Niekoniecznie musi istnie¿ wcze¿niejsza historia wrogo¿ci. Staraj¿c si¿ uchwyci¿ mechanizmy le¿¿ce u podstaw powstawania takiego zjawiska, ksi¿¿ka ta oferuje wielowymiarowe podej¿cie i tworzy ¿äcuch z trzema powi¿zanymi ze sob¿ pier¿cieniami: najbardziej zewn¿trznym pier¿cieniem wykluczenia, ¿rodkowym pier¿cieniem arbitralno¿ci i najbardziej wewn¿trznym pier¿cieniem homospo¿eczno¿ci. Dzi¿ki szczegó¿owym analizom dwóch socrealistycznych filmów tureckich, Gemide (Na pok¿adzie) i Barda (W barze), ksi¿¿ka ta uk¿ada z kawäków i ¿¿czy je w cäo¿¿ - zupe¿nie jak przy rozwi¿zywaniu zagadki.