Zastosowanie polimerów w celu zwi¿kszenia stabilno¿ci pianki

Wi¿kszo¿¿ ropy znajduj¿cej si¿ pocz¿tkowo w z¿o¿u pozostaje po pierwotnym i wtórnym odzyskaniu. Odzysk pierwotny wykorzystuje naturalne ci¿nienie w z¿o¿u, a odzysk wtórny wykorzystuje wtrysk gazu lub zalanie wod¿ jako si¿¿ nap¿dow¿ do produkcji ropy. Pozostäy cel naftowy stanowi ekonomiczn¿ zach¿t¿ do korzystania z trzeciorz¿dnego odzysku lub zwi¿kszonego odzysku ropy (EOR), czyli odzyskiwania ropy poprzez wtryskiwanie materiäów, które normalnie nie wyst¿puj¿ w z¿o¿u (Lake, 1989). Piana, która jest rozproszeniem gazu w cieczy z obecnym ¿rodkiem powierzchniowo czynnym, jest obiecuj¿cym narz¿dziem w ró¿nych procesach produkcji ropy i gazu, w tym w kontroli mobilno¿ci w EOR, przekierowaniu kwasu podczas stymulacji odwiertów i odzyskiwaniu odpadów w rekultywacji ¿rodowiska. Chociä pianka jest szeroko stosowana w metodach EOR, ma ograniczon¿ ¿ywotno¿¿ (Hirasaki, 1989). Mo¿liwym rozwi¿zaniem zwi¿kszaj¿cym stabilno¿¿ piany jest zastosowanie polimeru w po¿¿czeniu ze ¿rodkiem powierzchniowo czynnym w celu poprawy w¿äciwo¿ci pianki. Polimer zwi¿ksza lepko¿¿ cieczy i spowalnia tempo odp¿ywu cieczy z pianki luzem oraz poprawia stabilno¿¿ piany.