Zarz¿dzanie mi¿dzynarodowe

Po Traktacie Wesfalskim w 1648 roku ä do 1945 roku pästwa by¿y jedynymi aktorami stosunków mi¿dzynarodowych. Dopiero po II wojnie ¿wiatowej, rzeczywi¿cie z woli tych ostatnich, organizacje takie jak Organizacja Narodów Zjednoczonych zacz¿¿y wyst¿powä na scenie mi¿dzynarodowej w roli aktorów. Z tego zaobserwowanego zjawiska wynika, ¿e ¿wiat, poprzez przyspieszony rozwój Internetu, ¿rodków komunikacji i wymiany gospodarczej, b¿dzie wibrowä w tempie tego, co nazwano globalizacj¿. W istocie jest to koniec wszechmocnej preempatii pästw w stosunkach mi¿dzynarodowych. Z tego, co by¿o zarezerwowane wy¿¿cznie dla domeny krajowej, mamy raczej do czynienia z uniwersalizacj¿, a jeszcze lepiej internacjonalizacj¿, dyskrecji. ¿wiat otwiera si¿ wtedy w praktyce jednostkowej konstrukcji do tego stopnia, ¿e dyskomfort jednego staje si¿ problemem drugiego. Niezale¿nie od tego, czy chodzi o ochron¿ praw cz¿owieka, kwestie ¿rodowiskowe, czy te¿ o organizacje regionalne lub subregionalne z¿o¿one z pästw, ograniczenia s¿ takie, ¿e nic nie robi si¿ w pró¿ni. Käda jednostka dziäa dla dobra ludzko¿ci.