Zapobieganie próchnicy poza fluorkami

Próchnica definiowana jest jako bakteryjna choroba zwapniäych tkanek z¿ba, która charakteryzuje si¿ demineralizacj¿ nieorganicznej i destrukcj¿ organicznej substancji z¿ba. Proces próchnicowy jest procesem ci¿g¿ym, wynikaj¿cym z zaburzenia równowagi pomi¿dzy wieloma cyklami demineralizacji i remineralizacji, a nie jednokierunkowym procesem demineralizacji. Próchnica powstaje w wyniku wzajemnego oddziäywania trzech g¿ównych czynników: w¿glowodanów zawartych w po¿ywieniu, bakterii kariogennych w p¿ytce naz¿bnej oraz podatnej, twardej powierzchni z¿ba. Nieustannie podejmowane s¿ wysi¿ki w celu wyeliminowania próchnicy, jednak jest ona nadal szeroko rozpowszechniona. Nale¿y wzi¿¿ pod uwag¿, ¿e je¿li zmiana próchnicowa jest nieuwapniona, mo¿na j¿ odwróci¿ lub zatrzymä chemicznie. Dlaczego nie nale¿y stosowä strategii fluorkowych? Dziäanie fluoru jest ograniczone w przypadku próchnicy bruzd i szczelin. Strategia z wysok¿ zawarto¿ci¿ fluoru mo¿e prowadzi¿ do niekorzystnych efektów. ¿rodki nie zawieraj¿ce fluoru, takie jak arginina, probiotyki, nowamina, pasty dentystyczne, chlorofil, ekstrakty ro¿linne, propolis, ksylitol, pasta antyenzymatyczna, antybakteryjna, chloroheksydyna, CPP-ACP itp. mog¿ s¿u¿y¿ jako terapie wspomagaj¿ce w zapobieganiu, zatrzymywaniu, a nawet odwracaniu próchnicy z¿bów.