Wypieranie siebie w fikcji

Dwie wojny ¿wiatowe, powstanie dyktatur i totalitaryzmu, Holocaust, Hiroszima i zimna wojna g¿¿boko wp¿yn¿¿y na poj¿cie to¿samo¿ci w drugiej po¿owie XX wieku. Ksi¿¿ka ta wykorzystuje trylogi¿ Agoty Kristov i "Korekt¿" Thomasa Bernharda jako przypadki paradygmatyczne do zbadania literackich przedstawie¿ fizycznego i egzystencjalnego wysiedlenia. Bli¿sze spojrzenie na biografie tych dwóch autorów rzuca ¿wiat¿o na ich ró¿ne do¿wiadczenia jako istot przesiedlonych. Ich bohaterowie, zagubieni w fikcyjnym ¿wiecie, w którym nie szanuje si¿ ¿adnych odniesie¿ przestrzennych czy czasowych, równie¿ pisz¿, by si¿ uspokoi¿. J¿zyk ujawnia jednak swoj¿ niezdolno¿¿ do uchwycenia jakiejkolwiek prawdziwej wersji ja. Obie prace ¿¿cz¿ w sobie autobiografi¿ i fikcj¿, by zakwestionowä poj¿cie prawdy. Analiza ta powinna by¿ szczególnie przydatna dla uczonych pragn¿cych zbadä zwi¿zek mi¿dzy tymi dwoma autorami, który do tej pory by¿ w du¿ej mierze ignorowany przez uczonych, lub ogólnie dla wszystkich zainteresowanych tematem wygnania i jego literackim przedstawieniem.