Wspólnoty w zarz¿dzaniu obszarami chronionymi

Obszar chroniony (PA) jest wspólnym zasobem i zapewnia podstawowe ¿rodki do ¿ycia. W zwi¿zku z tym dost¿p do tego zasobu jest bardzo interesuj¿cy dla lokalnych spo¿eczno¿ci. Sukces zarz¿dzania obszarem chronionym zale¿y od sytuacji spo¿eczno-ekonomicznej i politycznej rz¿dz¿cych krajów i spo¿eczno¿ci. Obejmuje to polityk¿ i ¿rodki legislacyjne, ustalenia instytucjonalne oraz decentralizacj¿ w¿adzy i w¿adz. Kierownictwo w¿adz Autonomii Palesty¿skiej w Nepalu uwäa si¿ za skuteczne w ochronie swoich zasobów biologicznych. Tradycyjne prawo do tych zasobów jest jednak nadal kwesti¿ konfliktu mi¿dzy parkiem a lud¿mi. Ro¿liny lecznicze i aromatyczne s¿ nadal "zamkni¿tymi zasobami" dla spo¿eczno¿ci lokalnych. Obecna polityka Autonomii Palesty¿skiej nie uwzgl¿dnia kwestii szkód w uprawach dzikich zwierz¿t oraz deprecjacji zwierz¿t, która jest uwäana za najbardziej konfliktow¿ przyczyn¿ w stosunkach mi¿dzy parkiem a lud¿mi. Zobowi¿zanie Nepalu do przestrzegania mi¿dzynarodowych konwencji w zakresie ochrony swoich zasobów biologicznych przy jednoczesnym poszanowaniu tradycyjnych praw nie urzeczywistnia si¿ w du¿ym stopniu na szczeblu lokalnym. Kluczowej uwagi wymaga koordynacja mi¿dzy agencjami ds. ró¿norodno¿ci biologicznej i wewn¿trz nich, które odpowiadaj¿ za to zobowi¿zanie.