Wp¿yw kompozytu w¿ókien w¿glowych na PLA w modelowaniu z zastosowaniem stapianego osadzania

Szybkie prototypowanie (RP) nale¿y do grupy technik, które s¿ w stanie przeksztäci¿ dane CAD (computer aided design) w modele fizyczne. Fusion deposition modeling (FDM) jest wän¿ technik¿ RP, wykorzystuj¿c¿ osadzanie warstwa po warstwie wyt¿aczanego materiäu, do kierowania produkcj¿ obiektów fizycznych z modeli CAD. Niniejsza praca skupia si¿ w szczególno¿ci na dwóch takich parametrach procesu, a mianowicie grubo¿ci warstwy osadzanego materiäu i wzgl¿dnej grubo¿ci w¿ókna w¿glowego (CF) w kompozycie, które, jak wiadomo, znacz¿co wp¿ywaj¿ na w¿äciwo¿ci mechaniczne i inne w¿äciwo¿ci fizyczne produktów wytwarzanych w technologii FDM. Cztery takie w¿äciwo¿ci zostäy rozwäone w tej pracy jako zmienne odpowiedzi, a mianowicie wytrzymäo¿¿ na rozci¿ganie, wytrzymäo¿¿ na zginanie, udarno¿¿ i twardo¿¿ cz¿¿ci FDM. W sumie 36 ró¿nych próbek zostäo przygotowanych zgodnie z normami ASTM do przeprowadzenia prób rozci¿gania, zginania, udarno¿ci i twardo¿ci. Wp¿yw parametrów procesu na w¿äciwo¿ci mechaniczne zostä zbadany przy u¿yciu techniki analizy wariancji (ANOVA). Wyniki eksperymentu wykazäy, ¿e dodatek CF jako zamiennika kwasu polimlekowego (PLA) w kompozycie zwi¿ksza wytrzymäo¿¿ na rozci¿ganie w porównaniu z czystym PLA.