Waarom intellectuelen in opstand komen

In dit boek wordt verslag gedaan van de resultaten van een studie die erop gericht is uit te leggen hoe leden van de Academische Stafunie van Universiteiten en de Nigeriaanse Medische Vereniging, met name die in overheidsdienst, zijn gekomen om te kiezen voor stakingsacties als middel om geschillen te beslechten. Vervreemding wordt voorgesteld als thematische toelichting. Het doel was om Gouldner's stelling te testen dat het collectieve bewustzijn en de collectieve actie onder intellectuelen niet te wijten is aan dimensies van vervreemding die in 1848 door Marx en Engels werden voorgesteld en meer dan tien jaar later door Blauner en Seeman werden versterkt; het is de ontkenning van de cultuur van het kritische discours die de collectieve actie onder intellectuelen stimuleert. Het ontwerp was een nationale enquête onder 956 academici en artsen in staatsuniversiteiten en -ziekenhuizen, waarbij gebruik werd gemaakt van een meerfasige steekproef, een vragenlijst en een diepgaand interview met belangrijke informanten en ambtenaren. De bevindingen bevestigen een sterk verband tussen vervreemding en de opstandigheid van werknemers, maar ontkrachten een grootschalige toepassing van de traditionele marxistische theorie van de vervreemding van de arbeidersklasse. Gouldner's CCD zoals overproductie van intellectuelen etc., blijken sterker te correleren.