Vruchtbaarheid van de appelvariëteit in verband met

Op basis van experimenten in de monografie wordt aangetoond dat in de tuinbouw een fundamenteel nieuwe manier om de neiging van appelvariëteiten (Malus domestica) om vruchten te binden mogelijk is, gebaseerd op de bepaling van het percentage wateroplosbare flavonolen in stuifmeel, evenals florizine in de kolommen van de stampers van hun bloemen. Rassen met een hoger flavonolgehalte hebben een hogere neiging tot zelfbevruchting en zijn de beste bestuivers voor kruisbestuiving. Appelvariëteiten, stampers die meer florizine bevatten, hebben een lagere neiging tot zelfbevruchting en een slechtere binding van de vrucht bij kruisbestuiving. Hieruit volgt dat het percentage flavonolen in stuifmeel en florizine in de kolommen van de bloemstamper kan worden gebruikt als parameters bij de beoordeling van de neiging van appelvariëteiten tot zelfbevruchting en kruisbestuiving en bij de keuze van de meest effectieve variëteitbestuiving in multi-grade plantages. Toepassing van deze kennis over biochemische factoren van stuifmeel en stampers kan de selectie van zelfbestuivende rassen en de selectie van de beste bestuivers voor multi-grade appelplantages aanzienlijk versnellen en rechtvaardigen.