Verandering in landgebruik en analyse van het beleid in Bangladesh

Land is een zeer belangrijke en schaarse hulpbron van Bangladesh. De prioriteiten op het gebied van landgebruik moeten een evenwicht vinden tussen concurrerende behoeften op het gebied van landbouw, bosbouw, visserij, veeteelt, nederzettingen en stedelijke en industriële ontwikkeling. Deze studie had tot doel de bestaande grondgebruikspatronen in Bangladesh te onderzoeken om de bestaande dynamiek van het landgebruik te begrijpen en het toekomstige landgebruik te voorspellen. De tijd en de bevolkingsdruk bleken de belangrijkste drijfveren te zijn om het landgebruik en de veranderingen in het landgebruik in Bangladesh te bepalen. Terwijl het land langzaam vordert in de richting van ontwikkeling verstedelijking en industrialisatie ontstaan er grote conflicten tussen landgebruik en het omzetten van zeer goede landbouwgrond in niet-agrarische doeleinden. Om het verlies van deze gronden te compenseren, proberen de boeren de voedselproductie van de resterende gronden te verhogen zonder rekening te houden met de productiecapaciteit van de gronden. Ook is gebleken dat grondbezit de potentiële opbrengst beperkt. Dit resulteert in een gebrek aan inspiratie en aanmoediging om meer voedsel te produceren van het land. Het is nu noodzakelijk om een landhervormingsprogramma aan te nemen dat de boeren eigendomsrechten geeft op de grond die zij bewerken.