Van economische samenwerking naar regionale integratie in Afrika

In 2010 was het vijftig jaar geleden dat veel Afrikaanse landen onafhankelijk werden. Hoewel deze gebeurtenis in de Afrikaanse hoofdsteden en in Parijs met pracht en praal werd gevierd, was de balans van deze halve eeuw onafhankelijkheid in werkelijkheid minder positief. Een observatie en een weinig vleiende beoordeling zijn noodzakelijk. Afrika, of althans een groot aantal landen, blijft in de marge van de ontwikkeling. De geschiedenis herhaalt zich ontegenzeggelijk. Net toen we dachten dat de oude demonen verjaagd waren, duiken ze weer op. Tegen het einde van het decennium werden er opnieuw staatsgrepen gepleegd (Mauritanië, Guinee, Niger). De presidentsverkiezingen, die bedoeld waren om oplossingen te vinden voor sociaal-politieke crises, hebben deze complexer gemaakt. In Afrika bezuiden de Sahara hebben Nigeria en Guinee zich in extremis aan de crisis ontworsteld en heeft Ivoorkust de kiem van een burgeroorlog weer gelegd in de nasleep van een pijnlijk post-electoraal conflict.