Twin Peaks, zak¿ócenie w podwojach

David Lynch mówi, ¿e kr¿ci filmy, "aby stworzy¿ ¿wiat i eksperymentowä z nim". W serialu Twin Peaks (1990) Lynch przekracza granice opozycji mi¿dzy tym, co realne, a tym, co fantastyczne. Zrywaj¿c ¿äcuchy logiki, dysymuluj¿c pewne ogniwa tego ¿äcucha i odwrotnie, wyolbrzymiaj¿c inne ogniwa, Lynch ujawnia, bez sztuczek i efektów specjalnych, obecno¿¿ równoleg¿ego wszech¿wiata, okultystycznego i nadprzyrodzonego, bez potrzeby pokazywania go. Pierwsze obrazy z tej serii ujawniaj¿ ci¿g¿¿ przemienno¿¿ mi¿dzy rzeczywisto¿ci¿ a jej odwróconym odbiciem. Wszystko zaczyna si¿ od twarzy w lustrze: nic nie jest prawdziwe, wszystko jest obrazem, wchodzimy w ¿wiat pozorów, zaludniony przez egzemplarze niewierne prawdziwej rzeczywisto¿ci. Lynch zaszczepia zw¿tpienie w najbardziej banaln¿ rzeczywisto¿¿ i wprawia sobowtóra w zak¿opotanie. "Mieszanka prawdy i fäszu jest ogromnie bardziej toksyczna ni¿ czysty fäsz. "Paul Valery.