Trzmiele: nowy zapylacz w rolnictwie indyjskim

Odpowiednie zapylanie w ekosystemie upraw jest wänym elementem umo¿liwiaj¿cym osi¿gni¿cie celów w zakresie produkcji ro¿linnej, wypróbowywanym przy u¿yciu ró¿nych technik. Dominuj¿ce zapylacze, takie jak pszczo¿a miodna, nie s¿ przystosowane do ¿rodowiska zamkni¿tego, takiego jak polinokrzewy. Ponadto wymagane jest posiadanie zapasowego zapasowego urz¿dzenia zapylaj¿cego w celu zaspokojenia potrzeb zapylania ró¿nych ekosystemów uprawnych. W tym celu trzmiele maj¿ przewag¿ nad pszczo¿ami miodnymi ze wzgl¿du na d¿ugi czas pracy, d¿ug¿ d¿ugo¿¿ j¿zyka, skuteczno¿¿ w mniejszej liczbie oraz zdolno¿¿ do intensywnego ¿erowania w niskiej temperaturze i przy niskiej intensywno¿ci ¿wiat¿a. Standaryzacja technologii ma ogromne znaczenie dla rodzimych gatunków, takich jak Bombus haemorrhoidalis, poniewä s¿ one bardziej przystosowane i dostosowane do warunków naturalnych. Trzmiele hodowane w ograniczonych warunkach laboratoryjnych mog¿ by¿ wykorzystywane do zapylania ro¿lin uprawianych w warunkach chronionych. Dwudziestodwuprocentowy wzrost cäkowitych zwrotów monitoruj¿cych uzyskano z uprawy ogórka zapylanego przez trzmiele uprawianego w poligonach przy stosunku kosztów do korzy¿ci wynosz¿cym 1: 2,02.