Traktat Amsterdamski i "konstytucjonalizacja" UE

Od Traktatu o Unii Europejskiej (1992) do Traktatu z Lizbony (2007) demokracja stäa si¿ centralnym elementem konstytucjonalizacji Unii Europejskiej (UE).1 W ci¿gu tych dwudziestu pi¿ciu lat konstytucjonalizacja demokracji przebiegäa w dwóch zasadniczych aspektach. Po pierwsze, kontrowersje zwi¿zane z ratyfikacj¿ TUE doprowadzi¿y do szeregu reform traktatowych maj¿cych na celu rozwi¿zanie problemu "deficytu demokracji" w Unii Europejskiej. Kulminacj¿ tych reform by¿ traktat lizbo¿ski (LT). Po drugie, UE uczyni¿a transfer demokratycznych form rz¿dów do pästw trzecich kluczowym elementem swojej polityki cz¿onkostwa. Obecnie w Unii Demokratycznej cz¿onkami mog¿ by¿ tylko demokratyczne kraje. Konstytucjonalizacja demokracji jest jedn¿ z najwäniejszych transformacji w historii projektu europejskiego. Jest to równie¿ jeden z najwäniejszych eksperymentów demokratycznych w historii ¿wiata. Demokratyczna reforma wewn¿trznego zarz¿dzania i stworzenie demokratycznego kryterium cz¿onkostwa to dwa kluczowe aspekty w kulminacji transformacji UE z podmiotu gospodarczego (aczkolwiek o oczywistych celach politycznych) w podmiot o wyränie demokratycznych celach i ¿rodkach.