Tradycja teatralna na procesie

Niniejszy traktat ponownie odwiedza teatry greckie i arabsko-muzu¿mäskie z perspektywy awangardy, aby o¿wietli¿ estetyk¿ teatru, do której powinni powróci¿ uczeni Szko¿y Orientalistyki i Szko¿y Inteligencji Arabskiej w swoich próbach oceny teatru arabsko-muzu¿mäskiego. Bez tej iluminacji uczeni nie b¿d¿ w stanie obiektywnie czytä i oceniä histrionicznych praktyk arabsko-muzu¿mäskich. Dysponuj¿c podwójnym podej¿ciem Abdelkbira Khatibiego i wychodz¿c z przekonania, ¿e teatr jest osi¿gni¿ciem zarówno aktorów, jak i widzów, podczas gdy dramat jest twórczo¿ci¿ artystyczno-j¿zykow¿, krytykuje on ustalenia tych szkó¿ i stawia czo¿a pisarstwu orientalistów. Niniejszy traktat uznaje zatem za konieczne odkopanie, a dok¿adniej przegl¿d awangardowej estetyki przedstawie¿ w celu wyjänienia koncepcji teatru i zakwestionowania ustale¿ tych szkó¿. Z awangardowej perspektywy rzuca znacz¿cy blask greckiej tragedii, aby zwróci¿ uwag¿ na pilne zadanie epistemologiczne, jakim jest ponowne rozwäenie i zdekonstruowanie hegemonicznej historiografii europejskiej, która rozkwita wraz z tworzeniem "luk, nieobecno¿ci, upadków, elips" w kulturach innych.