To¿samo¿¿ i inno¿¿ w pisarstwie algierskim i arabskim

Ksi¿¿ka analizuje kwesti¿ to¿samo¿ci algierskiej i arabskiej poprzez pewne praktyki biblijne zwi¿zane z inno¿ci¿. Studium koncentruje si¿ na zarysowaniu pewnego rodzaju archeologii wspó¿czesnej powie¿ci algierskiej w jej skrzy¿owaniu znaków historii, kultury i ¿wiata. Dialektyka pomi¿dzy tradycj¿ a nowoczesno¿ci¿ tragicznie rodzi pytanie o akulturacj¿ i burzliwe narodziny do historii. Stosunek do Innego, do siebie i do ¿wiata dramatyzowany jest przez wizje ¿wiata, które odzwierciedlaj¿ zarówno niepokój pami¿ci, jak i pragnienie nowoczesno¿ci i emancypacji. Rozdarty mi¿dzy kilkoma ustaleniami, cz¿sto sprzecznymi, pisarz algierski i arabski przywraca, nawet w swoim najbardziej fragmentarycznym i cz¿¿ciowym podej¿ciu, cäkowit¿ wizj¿ ¿wiata w tworzeniu, ¿wiata stoj¿cego przed wielkimi wyzwaniami cywilizacyjnymi.