TANDCEMENTEN IN VASTE PROSTHODONTIE

De aanhoudende bacteriële aanwezigheid, samen met het ontbreken van een grondig hermetische afsluiting tussen de voorbereide tandwanden en de uiteindelijke afgewerkte vaste prothesewanden, maken bacteriële lekkage mogelijk en kunnen dus betrokken zijn bij de ontwikkeling van recidiverende cariës. Verschillende soorten bacteriën kunnen worden geïsoleerd uit plaque-geassocieerd met carieuze laesies en pulpale ontsteking. Streptococcus-mutanten zijn een van de bacteriën die het vaakst betrokken zijn bij tandcariës. Antibacteriële activiteit, tijdens en na uitharding, veronderstelt klinische relevantie omdat deze eigenschap kan helpen bij het elimineren of verminderen van bacteriën die levensvatbaar zijn gebleven in de holtewanden of bacteriën die mogelijk toegang krijgen naar de holte via microlekkagekanalen. Dit boek biedt toegang tot en vergelijkt de onophoudelijke antibacteriële activiteit van glasionomeercement (Ketac-Cem), zinkfosfaatcement (Harvard) en polycarboxylaat (Poly-F) in 2 poeder: vloeistofverhoudingen (gew / gew) door middel van een Direct-Contact Test en Agar-diffusietest.