Syntaxis van de Urdu-taal

Urdu zou een vrije woordvolgorde taal zijn. De rangschikking van zinnen binnen een zin is echter vloeiender dan de rangschikking van woorden in een zin. De codering van grammaticale relaties kan worden gesuggereerd door een van de volgende zaken: geval, overeenkomst, positie of semantiek. Urdu heeft een rijke anaforische inventarisatie; sommige hebben een vaste antecedent. Het onderwerp van de complementclausule kan worden gecontroleerd door het onderwerp of het voorwerp van de hoofdclausule, afhankelijk van het hoofdwerkwoord. De identificatie van het onderwerp en de focus in een zin kan worden bepaald door de positie in geval van natuurlijke (bevroren) volgorde. Urdu is ook bekend als een pro-drop taal, niet alleen in de dialoogstijl, maar ook anderszins. Imperatieve, Question, en Relatieve zinsconstructies worden ook besproken in dit boek. De complexe predikaten, causatieven en seriële werkwoordconstructies worden ook bestudeerd tijdens dit onderzoek.