Studium Ruchu Religijnego

Od czasu uzyskania niepodleg¿o¿ci Indonezja ograniczy¿a formy wyrazu religijnego do sze¿ciu uznanych religii opartych na Pancasili. Pomimo tej polityki, nadal praktykowane s¿ inne religie. Jedn¿ z tych "nieuznawanych religii" jest kebatynan. Wkrótce po odzyskaniu niepodleg¿o¿ci kraj do¿wiadczy¿ wzrostu ruchu kebaty¿skiego, zjawiska ponownego pojawiania si¿ lokalnych wierze¿. By¿o to nowe zjawisko religijno-polityczne dla nowo narodzonego kraju Indonezji. Celem niniejszej ksi¿¿ki jest opisanie ruchu religijnego jednej z grup kebatynoskich w¿ród ludno¿ci Jawy Zachodniej, zwanej PACKU (Paguyuban Adat Cara Karuhun Urang) jako kontynuacji grupy wierz¿cych ADS (Agama Djawa Sunda). Warto¿ci ADS nadal istniej¿ w z¿o¿ono¿ci Indonezyjskich Religii Narodowych i lokalnych przekonä animistycznych. Szczególna uwaga zostanie zwrócona na to, w jaki sposób ideologia ADS by¿a i nadal jest religijnie negocjowana w takich organizacjach jak PACKU. Ksi¿¿ka ta bada sposoby, w jakie religia odgrywa znacz¿c¿ rol¿ w przeciwstawianiu si¿ utracie to¿samo¿ci w¿asnej i wspólnotowej, skupiaj¿c si¿ na przywódcach religijnych i ich negocjacjach dotycz¿cych ideologii ADS.