SPEEKSEL - EEN DIAGNOSTISCHE VERNUFT

Speeksel is een afscheiding van de speekselklieren die zorgt voor stabiliteit in de mondholte. "Orale vloeistof" is samengesteld uit speeksel zelf, gingivale spleetvloeistoffen in de dentogivale sulcus, mucosaal transudaat, cel detritus, bacteriën en voedselresten. Speeksel kan met of zonder stimulatie worden opgevangen. Het gestimuleerde speeksel wordt opgevangen door middel van masticatorische actie of door middel van windvliegende stimulatie. Ongestimuleerd speeksel wordt opgevangen zonder exogene gustatoire, kauwende of mechanische stimulatie. Analyse van speeksel kan nuttig zijn voor de diagnose van erfelijke aandoeningen, auto-immuunziekten, kwaadaardige en infectieziekten, endocriene ziekten, evaluatie van de doeltreffendheid van de therapie voor cariës, parodontitis en bij de beoordeling van de therapeutische niveaus van drugs en het toezicht op het illegale drugsgebruik.