Rusland: sociale orde

Landerijen van prinsen zijn opgegroeid door onteigening van gemeenschappelijke gronden, kolonisatie van gronden van andere stammen, verovering van braakliggende terreinen. De Kievan-prinsen, die aan het hoofd van de Oude Russische staat stonden, begonnen zichzelf te beschouwen als de opperste eigenaars van alle landerijen, die vroeger eigendom waren van de boerengemeenschappen. Tribute (poudye) geleidelijk aan omgezet in feodale huur (deel van het product van overtollige arbeid, die de eigenaar van het land ontvangt). De verzameling van het eerbetoon werd gewelddadig en lokte vaak actief verzet van de boeren uit. Grote leenheren waren heersers en andere vorstendommen - vertegenwoordigers van het Groothertogdom, lokale vorsten. De klasse van de leenheren bestond onder meer uit jongens - grootgrondbezitters die het gemeenschappelijke land in beslag namen, prinselijke burgerwachten die het land van de prins ontvingen. Dit grondbezit werd patrimonium genoemd, permanent bezit, dat kon worden geërfd. Na de adoptie van het christendom in de Xe eeuw werd een groot deel van het land geconcentreerd in de handen van kerken, kloosters en geestelijken. Een andere categorie van feodale heren verscheen - paleisdienaren, dienden mensen die het land ontvingen voor de dienst en tijdens de dienst.