Rozwój autonomii i paternalizmu

Praktycznie wszyscy s¿ zgodni co do tego, ¿e bioetyka powstäa, a przynajmniej zostäa uznana za samodzieln¿ dyscyplin¿ po II wojnie ¿wiatowej. Wiele wspólnego z tym swoistym odnowieniem koncepcji etycznych w medycynie ma funkcjonowanie ¿wiatowej Organizacji Zdrowia (WHO), organu w ramach powo¿anej w tym czasie Organizacji Narodów Zjednoczonych. Dowodem na to jest fakt, ¿e instytucje takie jak Uniwersytet w Buenos Aires (UBA) przestäy u¿ywä Przysi¿gi Hipokratesa jako deontologicznego zobowi¿zania studentów w akcie uko¿czenia studiów. Obiektywnie rzecz bior¿c, taka postawa oznacza porzucenie tysi¿cletniej tradycji, aby rozpocz¿¿ to, co lekarze i laicy rozumiej¿ jako nowy etap - etap ponownego ugruntowania - w etyce medycznej, a w szczególno¿ci w obowi¿zkach i prawach wynikaj¿cych z relacji lekarz-pacjent.St¿d te¿ niniejsza praca po¿wi¿cona jest ocenie zakresu i rezultatów tej zmiany, po ponad pó¿ wieku jej stosowania.