Rdzenne modele nauczania dla krajów rozwijaj¿cych si¿

Systemy edukacyjne krajów rozwijaj¿cych si¿ powinny by¿ oceniane przy u¿yciu odpowiednich kryteriów analitycznych i metodologicznych, okre¿lonych w kontek¿cie lokalnym. Niniejsze opracowanie jest prób¿ zakwestionowania dominuj¿cego paradygmatu, ¿¿cz¿cego edukacj¿ z "zachodnimi" ideami rozwoju. Analizuje przy tym zwi¿zek mi¿dzy rozwojem endogenicznym a rodzimymi modelami edukacji. Podejmuje prób¿ analizy porównawczej przypadków dwóch autochtonicznych modeli edukacji szkolnej w by¿ych koloniach: Fe y Alegría z Wenezueli i Servol z Trinidadu i Tobago. Modele te s¿ badane, poniewä odzwierciedlaj¿ warunki lokalne, kulturowe, spo¿eczne i ekonomiczne. Zwraca si¿ uwag¿ na zaangäowanie spo¿eczne, rdzenne idee dotycz¿ce programu nauczania i programowania, zwi¿zek mi¿dzy edukacj¿ i prac¿ oraz zwi¿zek mi¿dzy lokalnymi epistemologiami i wynikami ksztäcenia. Studium obejmuje jako¿ciowe metody analizy ze szczególnym uwzgl¿dnieniem metod etnograficznych. Analiza dokumentalna jest wykorzystywana jako uzupe¿nienie badä terenowych i obserwacji uczestnicz¿cej.