Psychosomatiek, Psychoanalyse, Psychomotoriek en Psychopedagogiek

Studies in de psychosomatiek baseren hun basisprincipes op hun concept en praktisch gebruik, wat teruggaat tot de principes van Hippocrates. Maar hoe definiëren we psychosomaten? Het nucleaire concept is relationeel omdat het een systeem is dat bestaat uit drie subsystemen: geest, lichaam en sociale relaties. Om het dynamische karakter van het symptoom in een psychoanalytische lens van culturele matrix te begrijpen, is een historische invasie nodig, als de constitutie van het subject dat wordt beïnvloed door het symbolische, de geschiedenis, de realiteit van de taal.Psychomotoriek ontstaat uit de relaties tussen psychische en motorische activiteiten, van transdisciplinaire aard, waarbij de activiteiten worden geëxtrapoleerd naar de constructie van mogelijk te bereiken realiteiten, om zo tegemoet te komen aan biologische en mentale processen. Het psycho-pedagogische object is georiënteerd vanuit de processen van onderwijs en menselijk leren, met de operationalisering van kennis en protagonisme in sociale interventies, waardoor het actief deelneemt aan de constructie van de samenleving. Het is in de onafscheidelijke relatie tussen geest, lichaam en sociale relaties dat we onze studie baseren.