Psychologie: Het verlies van de ziel op zoek naar het zelf

De huidige maatschappij heeft zich vastgezet tussen dynamische polariteiten: de zoektocht naar de ziel door het incorporeren van spiritualiteit, de ontwikkeling en overdadigheid met het zelf, en geloof en begrip dat er geen van beide kan zijn. In de moderne westerse, seculiere samenleving is de ziel vervangen door het zelf en is de maatstaf van de mensheid gebaseerd op persoonlijke autonomie, zelfvoorziening, individuatie, differentiatie van anderen, en zelfontplooiing (Boyd, 1996). Nu het woord "zelf" de moderne vervanging is geworden van het woord "ziel," wordt de rijke geschiedenis van de ziel door de context van voorbije tradities, culturen, religies door de verticale transcendentie; een geloof dat hiërarchisch alle dingen hun eigen oorsprong hebben in het domein van het sacrale (Goodenough, 2001). Nu het hoogtepunt van het omarmen van het spirituele binnen de ideologie van het zelf een verschuiving heeft ondergaan in de moderne samenleving, komt het pad naar verlichting, kennis en het zoeken naar waarheid tot bloei door de gerichte en geconcentreerde inspanningen van een horizontale zelfontplooiing en het loslaten van de ziel voor het zelf.