Psychofizyka wzrokowa

Wykorzystanie wzroku jako ¿ród¿a przetrwania i adaptacji do ¿rodowiska jest mechanizmem ewolucyjnym. Od wnikni¿cia ¿wiat¿a do siatkówki do fototransdukcji zachodzi szereg przemian, dzi¿ki którym mo¿e nast¿pi¿ przestrzenne przetwarzanie wzrokowe. Obecno¿¿ zaburze¿ pozwala na zrozumienie "normalnego" przetwarzania, poniewä choroby mog¿ by¿ uwäane za "zredukowan¿" wersj¿ zdrowego funkcjonowania. Zastosowanie psychofizyki wzrokowej do oceny widzenia przestrzennego pozwala na lokalizacj¿ i obserwacj¿ funkcjonowania receptorów, rozró¿niaj¿c funkcjonowanie po¿redniczone np. przez czopki i pr¿ciki. Zrozumienie widzenia przestrzennego ma wi¿c du¿e znaczenie dla nauk neurobiologicznych, poniewä mo¿na wyci¿gn¿¿ analogie dotycz¿ce mechanizmów neurofizjologicznych i ich zwi¿zków np. z zaburzeniami neuropsychiatrycznymi. W tej ksi¿¿ce zajmiemy si¿ w szczególno¿ci zwi¿zkiem mi¿dzy psychofizyk¿ wizualn¿ a schizofreni¿.