Psychoanalytische kliniek

Ja, zoals Luis Hornstein in de inleiding zegt, een psychoanalyticus is een traject dat het mogelijk is om op zijn eigen pad te observeren - via Theorie van Ideologieën en Psychoanalyse (1973), Psychoanalytische Kuur en Sublimatie (1988), Psychoanalytische Praktijk en Geschiedenis (1993) en Narcisme (2000) -; Las Depresiones (2006), Autoestima e identidad (2011), Las encrucijadas actuales del psicoanálisis (2013), Ser analista hoy (2018); een set van uitwerkingen die ons in staat stellen een glimp op te vangen van zijn manier van denken over psychoanalytische praktijken. Hoe construeer je een hedendaagse psychoanalyse die openstaat voor uitwisseling met andere disciplines en voor de uitdaging die elke sociaal-culturele conjunctuur met zich meebrengt, zonder aan specificiteit of strengheid in te boeten? Dit werk toont het panorama van een post-Freudiaanse en post-Lacanese psychoanalyse waarvan het kritische pluralisme afhangt van een opname in een kliniek die zich verzet tegen een globalisering die de sociaalhistorische omstandigheden van de werkelijke uitoefening van de psychoanalyse tracht te verdunnen.