Prawo do rewolucji

Prawo do rewolucji wywodzi si¿ z tekstów konstytucyjnych XVIII wieku, które wysz¿y na jaw po prze¿omie rewolucji amerykäskiej i francuskiej. W rezultacie prawo do rewolucji szybko nawi¿zywäo do ogólnego konstytucjonalizmu i teorii praw cz¿owieka. Po II wojnie ¿wiatowej, oprócz prawa konstytucyjnego, prawo mi¿dzynarodowe, bezpo¿rednio i po¿rednio, uznawäo prawo do rewolucji przez pryzmat Karty Narodów Zjednoczonych, konwencji genewskich z 1949 roku, teorii Jus Cogens, ogólnych zasad prawa, zwyczajowego prawa mi¿dzynarodowego i prawa do samostanowienia. Chociä niepos¿usze¿stwo i opór s¿ g¿ównie aktami nielegalnymi, rewolucja jest aktem zgodnym z prawem, który mo¿e nawet zmieni¿ podstawow¿ kart¿ pästwa, tak¿ jak konstytucja. Rewolucja jest prawem politycznym, które zazwyczaj nale¿y do pierwszej generacji praw cz¿owieka i jest wykonywane tylko zbiorowo.Do przet¿umaczenia tej ksi¿¿ki wykorzystano sztuczn¿ inteligencj¿.