Prawa do turystyki i hotelarstwa

Prawa cz¿owieka do turystyki i hotelarstwa wspó¿istniej¿ w prawie publicznym. Ponadto prawo turystyczne jest gä¿zi¿ prawa, która wy¿oni¿a si¿ w 1999 r., zw¿aszcza dzi¿ki przyj¿ciu przez ¿wiatow¿ Organizacj¿ Turystyki (WTO) Globalnego Kodeksu Etycznego dla Turystyki, którego nowo¿ci¿ jest wyräna korelacja mi¿dzy turystyk¿ a muzealnictwem. Do rangi autonomicznej gä¿zi prawa awansowäa w 2009 r., za spraw¿ ustawodawstwa Wspólnoty Autonomicznej Madrytu dotycz¿cego wolno¿ci informacji turystycznej oraz rozpocz¿cia zawierania umów krótkoterminowego wynajmu turystycznego, co u¿atwiaj¿ firmy gospodarki kolaboracyjnej, takie jak Airbnb. Muzea by¿y katalizatorem przede wszystkim genezy tej gä¿zi, ale tak¿e wy¿onienia si¿ jej autonomicznego charakteru. Prawo turystyczne jest w zasadzie wzmocnione przez Ramow¿ Konwencj¿ Etyki Turystycznej, która zostäa przyj¿ta przez UNWTO w 2019 roku i zaleca rewaloryzacj¿ muzeów. Zas¿uguje ona na dalsze wzmocnienie, m.in. poprzez zapisanie zasady prymatu dziää endogenicznych dla ¿rodowiska (turystyka, sport itp.).