Potentiële benadering van de middelen, vergezeld van vervangende families

De instelling van het gezin is momenteel gedevalueerd en deze trend kan ernstige demografische gevolgen hebben (snelle vergrijzing van de bevolking, een afname van de bevolking als geheel, en een toename van het aantal kinderen dat in weeshuizen woont, etc.). De vernietiging van traditionele gezinsstichtingen heeft een negatieve invloed op de psyche van minderjarige kinderen en op de samenleving als geheel. Een vervangend gezin is het meest effectieve alternatief voor de opvoeding van kinderen, omdat het zorgt voor volledige ontwikkeling en aanpassing aan een zelfstandig leven. Op dit moment neemt het aantal retouren van pleegkinderen naar kinderinstellingen toe. De crisis van de betrekkingen, die niet in vervangende gezinnen kan worden opgelost, eindigt met de terugkeer van minderjarigen. Dit is in grotere mate te wijten aan het feit dat beschermers geen middelen kunnen vinden, implementeren, transformeren of wijzigen om het evenwicht te herstellen en de crisis van de relaties in een vervangende familie te overwinnen. De praktijk van crisisondersteuning voor vervangende gezinnen is gericht op het werken met conflictsituaties om te voorkomen dat het kind in de steek wordt gelaten. Het middelenmodel voorziet in de beoordeling van het middelenpotentieel van een gezin en de activering van de middelen van een vervangend gezin.