Ponowoczesne zmartwychwstanie

Istnienie przedstawia cz¿owiekowi fakty i prawdy - historyczn¿ relacj¿ pomieszan¿ z metanarracjami i wieloma t¿umaczeniami rzeczywisto¿ci. Wejd¿ do fikcji, wielkiego wyrównywania indywidualnego g¿osu i zbiorowego zgie¿ku spo¿ecze¿stwa. Nie tylko historie przedstawiaj¿ prawd¿, ale tak¿e dziury w opowie¿ciach. Esencja wymaga odpowiedzialnego udziäu w ¿wiadomych przedsi¿wzi¿ciach, które pozwalaj¿ walce mi¿dzy byciem sob¿ a byciem dla siebie, aby transcendencja i wolno¿¿ przerwäy kr¿g absurdu i rozpaczy. Rycerze rezygnacji staj¿ si¿ rycerzami wiary, gdy odwieczne powtórzenie si¿ tego samego ¿wiadomie obejmuje wybór za wyborem, nie rezygnuj¿c z jednej nieodwo¿alnej decyzji. A je¿li nadal jest nadzieja? Potem pokój. Postmodernistyczny kontekst fikcji historycznej Don DeLillo i narodzona w paranoi nostalgia zapewniaj¿ warunki klimatyczne niezb¿dne do wskrzeszenia martwego boga Nietzschego w postaciach everymana przedstawionych przez Dostojewskiego i Kafk¿. Po wskrzeszeniu boga, rycerze wiary Camusa odnajduj¿ Zbawienie Kierkegaarda w rezygnacji, cierpieniu i winie. A co, je¿li cz¿owieka nigdy nie definiuje jedna odosobniona decyzja? Nast¿pnie skacz.