Polimeryzacja w masie styrenu w produkcji scyntylatorów

Zjawisko scyntylacji polega na emisji b¿ysku ¿wietlnego w wyniku przej¿cia przez substancj¿ (zwan¿ scyntylatorem) promieniowania jonizuj¿cego. Cz¿¿¿ energii wysokoenergetycznego promieniowania jest poch¿aniana przez scyntylator ¿ nast¿puje wzbudzenie cz¿stek, a nast¿pnie nadmiarowa energia jest emitowana na skutek fluorescencji. Polimerowy scyntylator sk¿ada si¿ z bazowego polimeru, jakim jest polistyren lub poliwinylotoluen oraz dwóch dodatków organicznych substancji fluorescencyjnych. Ugrupowania aromatyczne polimeru (pier¿cienie benzenowe) przekazuj¿ energi¿ zaabsorbowan¿ od promieniowania jonizuj¿cego do pierwszego dodatku, który emituje j¿ w postaci promieniowania UV. Drugi dodatek to tzw. "wavelength shifter". Jego funkcj¿ jest przesuni¿cie maksimum emisji pierwszego dodatku z zakresu UV w kierunku promieniowania widzialnego o d¿ugöci fali dostosowanej do u¿ywanego w uk¿adzie pomiarowym detektora ¿wiat¿a. Celem niniejszej pracy jest optymalizacja warunków syntezy i wytworzenie polimerowych scyntylatorów. Synteza tego tworzywa polega na sporz¿dzeniu roztworu dodatków fluorescencyjnych w monomerze, który jest nast¿pnie polimeryzowany w masie wed¿ug mechanizmu rodnikowego. Otrzymane scyntylatory b¿d¿ u¿yte do budowy detektorów w pozytonowej emisyjnej tomografii komputerowej (PET).