Podej¿CIA Do Zarz¿Dzania Kryzysem Sierocimy W Ugandie

Literatura na temat polityk spo¿ecznych w Trzecim ¿wiecie, do której nale¿y Uganda, krytykuje us¿ugi pomocy spo¿ecznej jako ¿le zarz¿dzane, ¿le finansowane i charakteryzuj¿ce si¿ nadmiernym poleganiem na niew¿äciwych us¿ugach naprawczych. Uganda, w obliczu rosn¿cej liczby sierot chorych na AIDS i z¿ego stanu, w jakim znajduj¿ si¿ instytucje opieki nad dzie¿mi; potrzebuje zmiany podej¿cia. Korzystanie g¿ównie ze ¿róde¿ wtórnych; Wcze¿niej krytyka ksi¿¿ki dotyczy¿a rozwoju w ogóle, aw szczególno¿ci rozwoju spo¿eczno¿ci. Zaproponowano model oparty na spo¿eczno¿ci, który ma na celu: wspieranie uczestnictwa spo¿eczno¿ci, rozwój organizacyjny, konkretne korzy¿ci, spo¿eczne uczenie si¿ i wzmacnianie poczucia wspólnoty. Proponowany jest proces organizacyjny, który obejmuje: wst¿p, kontakt / wej¿cie, analiz¿ spo¿eczno¿ci, akcj¿ ludow¿ i ocen¿. Taki proces b¿dzie sprzyjä uczestnictwu w projektach, co mo¿e prowadzi¿ do wzmocnienia pozycji spo¿eczno¿ci we wszystkich aspektach ¿ycia spo¿eczno¿ci. Zalecana jest zmiana szkolenia pracowników spo¿ecznych, w tym ideäów politycznych i spo¿ecznych.