Pochwa¿a i rzeczywisto¿¿ w interwencjach humanitarnych

Wiosn¿ 1999 r. NATO przesz¿o do historii, przeprowadzaj¿c jedenastotygodniow¿ kampani¿ bombardowä z deklarowanym zamiarem powstrzymania czystek etnicznych w Kosowie. Interwencja zapisäa si¿ równie¿ w annäach historii jako ¿dobry przypadek¿ interwencji humanitarnej, zyskuj¿c uznanie jednego z czo¿owych filozofów naszych czasów: Jürgena Habermasa. Celem ksi¿¿ki jest krytyczne spojrzenie na pozytywn¿ ocen¿ Habermasa w sprawie Kosowa. Podej¿cie polega na przeanalizowaniu, w jaki sposób ¿wi¿towanie bombardowania jest sprzeczne zarówno z chaotycznymi faktami na ziemi, jak i zachodnimi dokumentami. Pokazuje na przyk¿ad, ¿e Habermas pomija kluczowe fakty; zrozumienie, ¿e rebelianci KLA w Kosowie celowo pod¿egali do brutalnej reakcji Serbów i interwencji NATO. Wiele w wiadomo¿ciach o usilnych wysi¿kach administracji Obamy w celu powstrzymania rozlewu krwi w Libii, praca ta równie¿ krytykuje wiar¿ w normatywne referencje Waszyngtonu do interwencji. S¿u¿y jako przestroga przed niezachwianym poparciem dla humanitarnych bombardowä przez pot¿¿ne pästwa.