Po stopam Dawida Ojedepo

``...Segodnq mnogie weruüschie ne imeüt duhownogo Otca, i imenno poätomu oni ne idut daleko w zhizni i ne ispolnqüt Bozh'ego prednaznacheniq, kakim by welikim ni bylo ih widenie ili mechta. Otcy - äto per'q. Oni nuzhny, chtoby letat'. Pokolenie bezotcowschiny mozhet ne pojti daleko, potomu chto nechestie w nashi dni budet trebowat' ot wysshej sily pokoreniq. Vo wremena Ilii bylo mnogo synowej proroka, wse wideli w nem swoego pastyrq, no tol'ko Elisej widel w nem swoego Otca i Proroka. Neudiwitel'no, chto on poshel dal'she ih wseh w ispolnenii sud'by..." (Vot chto qrko izlagaet Majkl Odo, kak w realiti-shou.) ``...I bolee togo, q tozhe idu po stopam episkopa Ojedepo uzhe okolo 30 let. Moq zhizn' izmenilas' ot bolezni k zdorow'ü, ot bednosti k procwetaniü, ot zastoq k prodwizheniü, ot slabosti k sile i ot razocharowaniq k torzhestwu. Poätomu q zhelaü kazhdomu wstretit'sq s sud'boj, prochitaw i primeniw na praktike principy zhizni, izlozhennye w ätoj knige... Episkop Tomas O. Aremu