Performativiteit, (Ont)kolonialiteit en Taalbeleid

Voor dit masteronderzoek hebben we ons gebaseerd op postmoderne taal- en identiteitsstudies. Uitgaande van de studies van Austin (1990) over "acts of speech", waarin de auteur taal als een actie beschouwt en dus de vakken die er gebruik van maken als sociale agenten, beschouwen we de analyse van de discoursen van de Spaanse docenten als fundamenteel om de doelstellingen van het onderzoek te bereiken (en te overstijgen). Dit onderzoek heeft als hoofddoel: het analyseren van de effecten op de identiteit van de Spaanstalige docenten, veroorzaakt door de ervaring met het lesgeven. Als specifieke doelstellingen wil het onderzoek: 1) bespreken hoe de performatieve visie op taal helpt om de versnippering van de identiteit van de leraar te begrijpen; 2) vanuit de discussie over (de)kolonialiteit vaststellen welke visie op de Spaanse taal/taal aanwezig is in de discursieve verbeelding van de leraar; 3) nagaan of de prestaties op verschillende gebieden van het onderwijs een andere impact hebben op het Spaanse taalonderwijs en 4) begrijpen waarom sommige mensen begrijpen dat het Spaans van de Latijns-Amerikanen van minder belang is.