Perceptie en ervaring van onbeschaafdheid door stadsjongeren

Er is een groeiende interesse in het bestuderen van (on)beleefdheid binnen de hedendaagse stedelijke context als gevolg van het ongeordende beeld van de stad. Deze studie richt zich op onbeschaafdheden die voortkomen uit dagelijkse ontmoetingen met vreemden en ervaringen van onbeschaafdheid in het dagelijks leven binnen een Turkse stadscontext. Het doel van de studie is om verschillende percepties van onbeleefdheid grondig te onderzoeken en de manieren waarop het wordt waargenomen en ervaren binnen de context van stedelijke openbare ruimten door de Turkse stadsjeugd. Ten eerste wordt het algemene begrip van onbeschaafdheid in de Turkse stedelijke omgeving onderzocht aan de hand van uitspraken van stadsjongeren en volwassenen die in verschillende buurten van Ankara wonen. Ten tweede, om de contextafhankelijke belichaming en lokalisering van onbeleefdheid te onderzoeken, is een veldonderzoek uitgevoerd in een straatcontext waar alledaagse onbeleefdheid het meest wordt aangetroffen. Informatie over deze kwesties werd verkregen via semi-gestructureerde interviews en observatie.