Ontwikkeling van de natuurgeschiedenis

Het onderwerp van de natuurwetenschap is feiten en fenomenen die door onze zintuigen worden waargenomen. Het is de taak van de wetenschapper om deze feiten te veralgemenen en een theoretisch model te creëren dat de wetten van de natuurverschijnselen omvat. We moeten onderscheid maken tussen ervaringsfeiten, empirische generalisaties en theorieën die de wetten van de wetenschap formuleren. Fenomenen, zoals de zwaartekracht, worden direct gegeven in de ervaring; wetten van de wetenschap, zoals de wet van de zwaartekracht - varianten van de verklaring van verschijnselen. De feiten van de wetenschap, eenmaal vastgesteld, behouden hun constante betekenis; wetten kunnen in de loop van de ontwikkeling van de wetenschap worden veranderd, zoals bijvoorbeeld de wet van de zwaartekracht werd gecorrigeerd na het ontstaan van de relativiteitstheorie. Het belang van gevoelens en verstand bij het vinden van de waarheid is een complexe filosofische vraag. De wetenschap erkent de waarheid zoals die blijkt uit reproduceerbare ervaringen. Het basisprincipe van de natuurwetenschap is dat kennis over de natuur empirische verificatie mogelijk moet maken. Niet in die zin dat elke privé-verklaring noodzakelijkerwijs empirisch moet worden geverifieerd, maar die ervaring is uiteindelijk het doorslaggevende argument om deze theorie te accepteren.