Onderhandelingsmacht van de overheid en spillover-effecten van DBI

In dit werk wordt conceptueel onderzocht in hoeverre de overheid in staat is de ontwikkelingseffecten (in termen van spillovers van kennis en technologie) van inkomende directe buitenlandse investeringen (Foreign Direct Investment) te vergroten. Er wordt betoogd dat een sterke overheid essentieel is om de positieve spillover-effecten van BDI te vergroten en te sturen en om mogelijke negatieve gevolgen te beperken. Op basis van een uitgebreide literatuurstudie waarin de literatuur over spillover-effecten van BDI wordt gecombineerd met de literatuur over de onderhandelingsrelatie tussen multinationale ondernemingen en regeringen, wordt een conceptueel model voorgesteld. Het model zal worden geschat in een regressieanalyse in twee fasen op een steekproef van 100 ontwikkelingslanden uit alle regio's van de wereld. Gezien de resultaten van de regressie is de studie in staat eerdere bevindingen over de grotendeels negatieve concurrentie-effecten (verdringing) van DBI te repliceren. De regressie verifieert niet het verband tussen onderhandelingsmacht en spillovers, maar suggereert dat toekomstige studies het verband zouden kunnen vinden door zich te concentreren op andere spillover-effecten en deze te meten (bv. kennisspillovers).