Nowa opera rosyjska w kontek¿cie postmodernizmu

Na prze¿omie XX i XXI wieku gatunek operowy wykazuje niew¿tpliwe oznaki odnowy, wprowadza nowe tematy i w¿tki, ksztätuje nowy typ bohatera, zmienia wytyczne j¿zykowe. Niniejszy artyku¿ analizuje innowacje w rosyjskiej operze i teatrze operowym, wynikaj¿ce z g¿¿bokiej transformacji spo¿ecze¿stwa i kultury w okresie ponowoczesno¿ci. Przedmiotem badä analitycznych jest rosyjski teatr muzyczny w kontek¿cie aktualnych problemów i nowych tendencji jego rozwoju. Bezpo¿rednim materiäem do badä s¿ trzy opery: Lolita R. Szczedrina, ¿ycie z idiot¿ A. Schnittkego i Dzieci Rosentala L. Desyatnikowa, wystawiane na rosyjskich scenach operowych w latach 2000. Dzie¿a te s¿ uwäane za z¿o¿one dzie¿o literatury, muzyki i teatru. Artyku¿ identyfikuje i charakteryzuje trwäe cechy nowego modelu rosyjskiej opery postmodernistycznej, bior¿c pod uwag¿ historyczne do¿wiadczenie gatunku i sytuacj¿ wspó¿czesn¿. Praca zostäa przygotowana przez Katedr¿ Historii Muzyki Pästwowego Konserwatorium im. Glinki w Nowosybirsku. Zostäa ona przygotowana przez Katedr¿ Historii Muzyki Pästwowego Konserwatorium im. Glinki w Nowosybirsku pod kierunkiem profesora G. A. Eremenko. Przeznaczony jest dla znawców teatru muzycznego, pedagogów i studentów uczelni muzycznych i teatralnych.