Nieformalne instytucje finansowe i ograniczanie ubóstwa w Nigerii

Ubóstwo jest przedmiotem globalnej uwagi i przeciwstawia si¿ ró¿nym próbom jego ograniczenia, zw¿aszcza w krajach rozwijaj¿cych si¿. Du¿a i nieakceptowalna liczba osób znajduj¿cych si¿ w jej zasi¿gu na cäym ¿wiecie däa jej zaszczytne miejsce jako jednemu z g¿ównych celów Celu Zrównowäonego Rozwoju (SDG). Dobrze funkcjonuj¿ca i uregulowana gospodarka nieformalna b¿dzie jednak krytycznym warunkiem wst¿pnym dla zrównowäonego wzrostu. Ponadto powszechna nieformalno¿¿ w zakresie inwestycji, zatrudnienia, przedsi¿biorczo¿ci i dziäalno¿ci produkcyjnej jest cz¿sto postrzegana jako bariera dla pe¿nego uczestnictwa w gospodarce oraz jako przeszkoda dla d¿ugoterminowego rozwoju gospodarczego i ograniczania ubóstwa. Wynika to z faktu, ¿e zwi¿zek mi¿dzy nieformalno¿ci¿, ograniczaniem ubóstwa i wzrostem gospodarczym nie jest w pe¿ni zrozumiäy. Niniejsze opracowanie ma na celu zbadanie zwi¿zku mi¿dzy dziäaniami nieformalnych instytucji finansowych a ograniczaniem ubóstwa w pó¿nocnej ¿rodkowej Nigerii.