Neoliberalizm i pa¿stwo

Nasza wspó¿czesno¿¿ ukazuje nas z cä¿ ostro¿ci¿ w rodzaju zbiorowej neurozy zduszonej przez toksyczn¿ wszechobecno¿¿ jedynie instrumentalnej racjonalno¿ci, która nie pozostawia miejsca ani skazy na krytyk¿. Okrutne, n¿dzne i bezlitosne lustro, stränica neoliberalnego instrumentalnego rozumu kontempluje ¿wiat z tych samych bezkrytycznych jelit z "natur¿" rynku. Je¿li empatyczne i politycznie zaangäowane dziäania wywo¿uj¿ niech¿¿ i wstr¿t do modelu skolonizowanego i sublimowanego wokó¿ konsumpcji, to rozwijanie zarówno genealogii tego modelu, jak i my¿lenie o mo¿liwych scenariuszach nadziei czy prometejskich nie jest ¿wiczeniem w daremno¿ci czy nihilizmie, ale reprezentuje piln¿ potrzeb¿ nazywania, aby zmusi¿ nas przynajmniej do wyobräenia sobie systemów, które s¿ co najmniej sposobem ¿ycia, Przynajmniej po to, by wyobrazi¿ sobie alternatywne systemy i uciec od fäszywej retoryki sceptycznej, która käe nam sprowadzä käde wydarzenie historyczne czy polityczne do redukcyjnej abstrakcji, pos¿uguj¿c si¿ prost¿ mantr¿, ¿e wszystko poza dyskursywnym centrum konsumpcjonizmu jako egzystencjalnego centrum cywilizacji jest ekstremizmem, a zatem jest do odrzucenia i odräaj¿ce.