Multimodale interventies voor premorbide en comorbide schaamte

Ondanks de immense historische aanwezigheid van schaamte in het culturele, religieuze en filosofische discours, blijft schaamte een eigenaardig en aantoonbaar onderbelicht fenomeen. Hoewel hedendaags onderzoek de aanwezigheid van schaamte in een veelheid van huidige vormen van geestelijke gezondheidsproblemen en psychische stoornissen connotteert, blijft de rol ervan vaak enigszins onduidelijk en moet er gedifferentieerd worden. Conceptualisaties variëren van schaamte als maladaptief, tot schaamte als ontwikkelingsgerichtheid, of zelfs schaamte als afwezigheid als bewijs van psychopathie. Op basis van dit veelzijdige karakter ontstaat nog meer mysterie wanneer de vraag wordt gesteld hoe schaamte vanuit het oogpunt van psychologen bij de behandeling van patiënten moet worden benaderd. Het huidige onderzoek probeert dit dilemma te verhelderen door de ervaringen van het werken met schaamte te analyseren in een steekproef van ervaren psychologen. Het doel is om een nieuwe fenomenologische benadering te genereren voor het begrijpen van schaamte-interventies, vooral omdat hedendaagse scholen voor psychologische therapie clinici vaak tegenstrijdige in plaats van multimodale interventiemiddelen aanbieden.