Model algierski w dzia¿aniach wojennych partyzantów (1954-1962)

W tej niewielkiej ksi¿¿ce podj¿to prób¿ przedstawienia tematu wojny partyzanckiej, jej teoretycznego i operacyjnego znaczenia. Cz¿¿¿ pierwsza po¿wi¿cona jest krótko aspektom i podstawowym zasadom partyzanckiej wojny, cz¿¿¿ druga wyjänia podstawowe zasady partyzanckiej wojny, a cz¿¿¿ trzecia przedstawia analityczne omówienie algierskiego modelu partyzanckiego konfliktu zbrojnego (Guerrilla Warfare).G¿ówne charakterystyczne zasady Guerrilla Warfare oparte s¿ na walce zbrojnej, w której masowy ruch poprzez indoktrynacj¿ polityczn¿ i poprzez dobrze zaplanowan¿ organizacj¿, utrzymuje wysoce zdyscyplinowan¿ si¿¿ w celu zdobycia sympatii rdzennych mieszkäców i uzyskania bezwarunkowego poparcia spo¿ecznego.Upadek 4. republiki w 1958 roku by¿ konsekwencj¿ i charakterystycznym przyk¿adem rewolucji algierskiej. ponadto pierwsz¿ rewolucj¿, która przynios¿a wojn¿ na terytorium wroga, by¿a rewolucja algierska. Krótko mówi¿c, rewolucja algierska stosowäa wszystkie rewolucyjne teorie i metody, ale ma swój w¿asny charakter prowadzenia wojny z Francuzami, która opieräa si¿ na przemocy i partyzanckiej walce zbrojnej do czasu osi¿gni¿cia przez nich narodowej niepodleg¿o¿ci.