Mikrofinansowanie i ubóstwo: nieudany projekt Mahathira w Malezji

Dr Mahathir, ojciec wspó¿czesnej Malezji, jest molochem we wspó¿czesnej historii Malezji, którego post¿p gospodarczy zostä uznany za przyk¿ad rozwoju spo¿eczno-gospodarczego i zdolno¿ci do coraz bardziej sprawiedliwego podziäu dochodów w¿ród obywateli, w ¿rodowisku o wysokim wzrost i ogólna stabilno¿¿ cen mog¿ by¿ osi¿gni¿te tylko przez kilka krajów. Podczas globalnej recesji w latach 1981-82 dr Mahathir obj¿¿ przywództwo w rz¿dzie. Udäo mu si¿ stworzy¿ rewolucj¿ w zakresie przedsi¿biorczo¿ci, szczególnie wzmacniaj¿c mäy biznes, zapewniaj¿c ¿atwy mikrokredyt w celu wyeliminowania skrajnego ubóstwa wiejsko-miejskiego w Malezji. Amanah Ikhtiar Malaysia (AIM) jest tego rodzaju instytucj¿, która zostäa z zadowoleniem przyj¿ta przez rz¿d dr Mahathira w 1987 roku jako pe¿noprawna instytucja mikrofinansowa. Ta organizacja jest najstarsz¿ replikacj¿ w Azji, z pewnymi islamskimi dostosowaniami modelu Grameen Bank, zapocz¿tkowanego w 1983 roku przez zdobywc¿ nagrody Nobla, dr Yunusa. Jednak niniejsze badanie pe¿ne dowodów empirycznych sugeruje, ¿e z¿agodzenie ubóstwa w Malezji nie jest wynikiem schematu mikrofinansowania, ale innych strategii sformu¿owanych przez dalekowzrocznego m¿¿a stanu dr Mahathira.