Metody oceny gojenia si¿ ran

Uzdrowienie rannej skóry i innych tkanek ma zasadnicze znaczenie dla prze¿ycia. P¿ytki s¿ bogatym ¿ród¿em potencjalnych czynników sprzyjaj¿cych gojeniu si¿ ran. Cztery ró¿ne modele ostrych ran ludzkich oraz szeroki wachlarz klinicznych i laboratoryjnych narz¿dzi i parametrów oceny gojenia si¿ ran wykorzystano do badania efektu autologicznej p¿ytki krwi bogatej w fibryn¿; synteza i osadzanie si¿ kolagenu w ranie rurki ePTFE, wytrzymäo¿¿ na rozerwanie mäych ran po naci¿ciu u cz¿owieka, epitelizacja rany w miejscu dawcy przeszczepu skórnego o podzielonej grubo¿ci, epitelizacja przeszczepionego autoprzeszczepu siatkowego na zmienionym chirurgicznie wrzodzie nogi, przywrócenie fizjologicznych w¿äciwo¿ci skóry w ci¿gu 1 roku przy u¿yciu technik nieinwazyjnych (rumie¿, pigmentacja, TEWL). Teza ta stanowi wprowadzenie do procesu gojenia si¿ rany z naciskiem na metabolizm kolagenu i bardzo silny profibrotyczny czynnik wzrostu TGF-b1, a nast¿pnie krótki przegl¿d literatury na temat klinicznego wykorzystania ró¿nych preparatów bogatop¿ytkowych. Szczegó¿owo przedstawiono konkretne badania, wyjäniono metody eksperymentalne oraz przedstawiono i omówiono wyniki badä.