Mechanismen voor schadeloosstelling voor het Internationaal Strafhof

Lange tijd werden slachtoffers vergeten door een internationaal strafrechtsysteem dat zich voornamelijk richtte op de bestraffing van de daders van internationale misdrijven. De onderhandelaars van het Statuut van Rome tot oprichting van het Internationaal Strafhof (ICC) hebben deze situatie rechtgezet door voor het eerst in de geschiedenis van het internationale strafrecht een recht op schadeloosstelling voor slachtoffers van internationale misdrijven te erkennen. De inwerkingstelling van herstelmechanismen is gericht op de daadwerkelijke verwezenlijking van dit essentiële recht. Het herstelstelsel is in wezen een procedureel kader dat het Hof in staat stelt herstelmaatregelen te gelasten jegens de persoon van wie de schuld aan het einde van het strafproces is komen vast te staan. Dit mechanisme, dat schadevergoeding koppelt aan schuld, is in feite een omzetting in internationaal strafrecht van het mechanisme van burgerlijke aansprakelijkheid dat in de Romano-Germaanse rechtsstelsels werd toegepast. De oprichting van het Trustfonds voor slachtoffers is bedoeld om het onvermogen van de veroordeelde te compenseren en aldus het systeem van schadevergoeding van het ICC een menselijk gezicht te geven.