Mai ve Siyah Günümüz Türkcesiyle

Halid Ziyaya kadar, romanci muhayyilesiyle dogmus tek muharririmiz yoktur. Hepsi roman veya hikaye yazmaya hevesli insanlardir.
Ahmet Hamdi Tanpinar

Tereddütsüz söyleyecegim ki yazdiklarimin hicbirisini yazmamis olmak ihtimalini o kadar büyük bir hüzün duymayarak düsünebiliyorum. Fakat Mai ve Siyah icin böyle degil Onu yazmis olmak isterdim. Ve pek iyi etmisim ki yazmisim. Onun icin, eksiklikten arinmistir, bastan ayaga meziyettir demiyorum. Fakat onda hemen bütün ben varim, benim bir daha geri gelmeyecek olan emellerle, hülyalarla ve onlarin yani basinda hüsranlarla, elemlerle dolu olan gencligim var. Hatta yalniz benim degil... Bütün gencler var... Memleketimin bedbaht gencligi var. Sizler varsiniz...
Halid Ziya Usakligil

Kitap olarak ilk defa 1898de basilan Mai ve Siyahin bu baskisi hazirlanirken Halid Ziyanin romandaki düzenlemelerini de iceren 1938 baskisi esas alindi. Bu iki baski karsilastirilip yillardir süregelen hatalar tek tek saptandi. Aciklamali notlarla ve ilk baskidan görsellerle zenginlestirilen roman, yazarin üslubuna müdahale edilmeden günümüz Türkcesine uyarlandi. Ilk defa okuyucuyla bulusmasinin üzerinden yüz yili askin zaman gecse de bu basyapit, hala tefrikasina baslanildigi günkü kadar yeni. O günden bugüne, ülkenin bütün kusaklarinca okundu, tartisildi, tekrar tekrar yorumlandi. Daha önemlisi, hep sevildi.
Cünkü Mai ve Siyah, bizim romanimiz.