M.A. Bu¿gakow i M.M. Zoszczenko - felietoni¿ci

Czy satyra jest mo¿liwa w re¿imie sowieckim? Czy mo¿e istnie¿ satyra "pozytywna"? Na czym polega specyfika wizji artystycznej satyryka? Jakie s¿ cechy szczególne felietonu i gdzie przebiega granica mi¿dzy tym, co "publicystyczne", a tym, co "artystyczne" w felietonie prasowym? Te powi¿zane ze sob¿ problemy, które by¿y przedmiotem d¿ugich, trwaj¿cych dziesi¿tki lat sporów, miäy z jednej strony rozstrzygn¿¿ szczegó¿owe problemy poetyki satyry, z drugiej zä okre¿li¿ ogólny stosunek do satyry jako szczególnego rodzaju literatury pi¿knej. Z tego punktu widzenia miäy one znaczenie nie tylko teoretyczne, ale i praktyczne w rozwi¿zywaniu losów np. teatru satyrycznego. Jednocze¿nie dyskusje te, cho¿ po¿wi¿cone pozornie prywatnym zagadnieniom literatury wspó¿czesnej i stoj¿ce jakby na peryferiach sporów literackich lat dwudziestych, w jakiej¿ cz¿¿ci wpisywäy si¿ w rozwój centralnych problemów estetycznych literatury lat dwudziestych.